نقنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نقنه . [ن َ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سمیرم پائین بخش حومه ٔ شهرستان شهرضا، در ٤٨هزارگزی مغرب شهرضا، در جلگه ٔ معتدل هوائی واقع است و ١٤٤٢ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و پنبه و لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).