نقدگیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] <BR>۱- رشوه گیر، رشوت - خوار.<BR>۲- (کن.) طالب دنیا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] ۱- رشوه گیر، رشوت - خوار. ۲- (کن.) طالب دنیا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نقدگیر. [ ن َ ] (نف مرکب ) کنایه از رشوه گیر. (انجمن آرا). کنایه از کسی که رشوه می گیرد و رشوه می خورد. (از ناظم الاطباء) (از برهان قاطع). پاره گیر. (ناظم الاطباء). زشت خواره . (آنندراج ). طالب دنیا. (ناظم الاطباء) (برهان قاطع) (آنندراج ). دنیاپرست . (ناظم الاطباء).