نقا

نقا. [ ن َ ] (ع اِ) ریگ توده، یا ریگ توده ٔ پست محدب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تثنیه ٔ آن، نقوان و نقیان . ج، انقاء، نقی . - بنات النقا و شحمةالنقا ؛ کرمی است که در ریگ باشد. (از منتهی الارب ). ◄ استخوان بازو و یا هر استخوان با مغز. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نقو. (اقرب الموارد). ج، انقاء.

نقا. [ ن ُ ] (ع اِ) ج ِ نقاوة. رجوع به نُقاوَة شود.