نقاض

(نِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) گفتن سخنی مخا لف با گفتار پیشین.<BR>۲- (اِمص.) خلاف - گویی.<br>

(نِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) گفتن سخنی مخا لف با گفتار پیشین. ۲- (اِمص.) خلاف - گویی.

نقاض . [ ن َق ْ قا ] (ع ص ) بار گران که پشت را لاغر گرداند یاگران سازد چنانکه آواز برآید از آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ شکننده ٔ عهد و پیمان . (ناظم الاطباء). ◄ ابریشم فروش . (مهذب الاسماء).

نقاض . [ ن ُق ْ قا ] (ع اِ) گیاهی است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).

نقاض . [ ن ِ ] (ع مص ) مناقضة. (المنجد) (اقرب الموارد). رجوع به مناقضة شود. ◄ (اِمص ) خلاف گوئی . (فرهنگ فارسی معین ).