نقاره کوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نقاره کوب . [ ن َ رِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان اهر. در ٢١هزارگزی مشرق اهر، در ناحیتی کوهستانی و معتدل هوا واقع است و ٤٢٥ تن سکنه دارد. آبش از چشمه تأمین می شود. محصولش غلات و حبوبات است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . این ده به دو قسمت نقاره کوب قدیم و جدید تقسیم شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤) (نشریه ٔ آمار عمومی سال ١٣٣٥).
نقاره کوب . [ ن َ رِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کفرآور بخش گیلان شهرستان شاه آباد. در ٣٠هزارگزی شمال گیلان، در دشت سردسیری واقع است و ١٥٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه تأمین می شود. محصولش غلات و لبنیات و توتون است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).