نقاب بستن

نقاب بستن . [ ن ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) نقاب بر رخ زدن : نقاب چینی و رومی به نیسان همی بندد صبا بر روی هامون . ناصرخسرو. زین هزاران شمع کآن آید پدید تا ببندد روی چرخ از شب نقاب . ناصرخسرو. تا بپوشد زمین ز سبزه لباس تا ببندد هوا ز ابر نقاب . مسعودسعد. شب عربی وار بود بسته نقابی بنفش از چه سبب چون عرب نیزه کشید آفتاب . خاقانی . وز حنای دست بخت اوست صبح زآن نقاب از ارغوان بست آسمان . خاقانی . زلف شب چون نقاب مشکین بست شه ز نقابی نقیبان رست . نظامی .