نعیمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعیمی . [ ن َ ] (اِخ ) شاه فضل (سید...)مشهدی شیروانی، از دانشمندان و شعرای قرن هشتم هجری قمری است، در علوم غریبه دستی داشته و به فرمان میرانشاه فرزند تیمور لنگ به تهمت اختراع مذهب حروفی به سال ٧٩٨ هَ . ق . کشته شده است . دو کتاب جاودان صغیر و جاودان کبیر از تصنیفات اوست، از اشعار اوست : وجودم زمانی که پیدا نبود بجز مظهر حق تعالی نبود به مصر وجود آن زمان آمدم که با یوسف جان زلیخا نبود فرشته مرا سجده آنروز کرد که با آدم ای خواجه حوا نبود من آن دم دم از زندگی می زدم که در نفس آدم مسیحا نبود. (از ریحانة الادب ج ٤ ص ٢٢٢) (ریاض العارفین ص ١٥٦) (صبح گلشن ص ٥٣٤). رجوع به فرهنگ سخنوران شود.