نعیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعیر. [ ن َ ] (ع اِ) فریاد و فغان در جنگ و بدی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). صراخ و صیاح در جنگ یا بدی و شر. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) نعیرالهم ؛ بعیده . (از اقرب الموارد). دورآهنگ و بلندفکر. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ (مص ) نعار.(اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به نُعار شود.