نعو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعو. [ ن َع ْوْ ] (ع اِ) دایره ٔ زیر بینی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). ◄ خرمای تر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رطب . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ابدالی است از لغت «مَعْوْ». (از متن اللغة). رجوع به معو شود. ◄ کفتگی لفج بالایین شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ترکیدگی در لب بالایین شتر. و نیز هر ترک و شکافی را نَعْوْگویند. (از متن اللغة). ◄ کفتگی دنباله ٔسم اسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ گشادگی مؤخر سم اسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از متن اللغة). ج، نُعی ّ.