نظمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نظمی . [ن َ ] (اِخ ) منشی مولچند اﷲآبادی، از پارسی گویان هنداست . مؤلف صبح گلشن این بیت را از او آورده است : خواهم به یک سؤال دهم هر دو کون را محروم کس مباد ز فیض عطای من . رجوع به صبح گلشن ص ٥٣١ شود.
نظمی . [ ن َ ] (اِخ ) محمدبن رمضان (شیخ ...) متخلص به نظمی، از شاعران و مشایخ خلوتیه ٔ عثمانی است (١٠٣٢ - ١١١٢ هَ . ق .). او راست :دیوان اشعار و معیارالطریق . (از قاموس الاعلام ج ٦).
نظمی . [ ن َ ] (ص نسبی ) منسوب به نظم . ◄ مصنف و مؤلف . ◄ شاعر. (ناظم الاطباء).