نظمی بهبهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نظمی بهبهانی . [ ن َ ی ِ ب ِ ب ِ ] (اِخ ) از شاعران معاصر با نصرآبادی است و به روایت او «کمال صلاح و درویشی داشت، فی الجمله تحصیلی کرده، مدتی در اصفهان بود... سپس به شیراز رفت و در آنجا ساکن شد». او راست : خدنگ غمزه به نظمی زدی و آه کشید زبان بریده مگر آفرین نمی دانست . هر صفحه ٔ رخسار تو سردفتر نازی است هر مصرع ابروی تو سرمشق نیازی است . رجوع به تذکره ٔ نصرآبادی ص ٢٨٧ شود.