نصیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نصیة. [ ن َ صی ی َ ] (ع اِ) خیار و برگزیده از مردم و ستور و جز آن . (منتهی الارب ) (از المنجد) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). برگزیدگان و اشراف قوم . (از متن اللغة). بهین چیز. (مهذب الاسماء). ◄ اسم است از انتصاء به معنی برگزیدن . (از متن اللغة). ◄ باقی مانده از مال و جز آن . (از متن اللغة). بقیة. (از اقرب الموارد) (المنجد).ج، نَصی ّ. جج، انصاء، اناص . (المنجد) (اقرب الموارد). ◄ واحد نَصی ّ است به معنی نبات سبط. (از المنجد) (از اقرب الموارد). رجوع به نَصی ّ شود.