نصیب الاصغر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نصیب الاصغر. [ ن ُ ص َ بُل ْ اَ غ َ ] (اِخ ) مکنی به ابوالحجناء، از شاعران توانای قرن دوم است، غلامی سیاه پوست از اهالی بادیه ٔ یمامه بود، المهدی خلیفه ٔ عباسی چون قدرت وی را در شاعری آزمود او را خرید و آزاد کرد، وی مداح المهدی و الهادی خلفای بنی عباس است . در حدود سال ١٧٥ هَ . ق . درگذشت . از اوست : مالقینا من جود فضل بن یحیی جعل الناس کلهم شعراء! (از الاعلام زرکلی ج ٨ ص ٣٥٦). و نیز رجوع به فوات الوفیات ج ٢ ص ٣٠٧ و الاغانی چ ساسی ج ٢٠ ص ٢٥ و ارشادالاریب ج ٧ ص ٢١٦ و الوزراء و الکتاب ص ٢٠٣ و سمطاللاَّلی ص ٨٢٥و امالی المرتضی ج ١ ص ٤٣٨ و عیون الاخبار و البیان و التبیین ج ١ ص ١١٧ شود.