نصمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نصمة. [ ن َ م َ ] (ع اِ) صورت که پرستند آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). صورتی که مانند بت آن را پرستند. (ناظم الاطباء) (از متن اللغة). نَصَمَة. (متن اللغة).
نصمة. [ ن َ ص َ م َ ] (ع اِ) صورتی که پرستیده شود. (از اقرب الموارد) (از المنجد). نَصمَة. (متن اللغة). رجوع به نَصمَة شود.