نصاح

نصاح . [ ن ِ ] (ع اِ) رشته . (منتهی الارب ) (دهار) (آنندراج ) (از مهذب الاسماء). سلک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد). رشته که بدان چیزی دوزند. (فرهنگ خطی ) (از متن اللغة). رشته ٔ خیاط. (فرهنگ خطی ). خیط. (متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد). ج، نُصُح، نِصاحَة.

نصاح .[ ن َص صا ] (ع ص ) درزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)(مهذب الاسماء). خیاط. (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد). ناصحی . ناصح . (متن اللغة).

نصاح . [ ن ُص ْ صا ] (ع ص، اِ) ج ِ ناصح . رجوع به ناصح شود.

تَوْبَةً نَّصُوحاً عَسَى به نماى محکم «نصاح» از مادّه «نُصْح» (بر وزن کتاب) گفته مى شود.(16)