نشینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشینه . [ ن ِ ن َ / ن ِ ] (اِ) جای نشستن جانوران . (آنندراج ). جائی که در آن مرغان و دیگر حیوانات می نشینند. (ناظم الاطباء). رجوع به نشیمن شود : سری به دام و قفس نیست شاهبازان را به دست شاه نظر کن ببین نشینه ٔ ما. سالک یزدی (از آنندراج ).