نشوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ وَ یا وِ) [ ع. نشوة ]<BR>۱- (مص ل.) سرخوش شدن و نشأه یافتن به وسیلة استعمال مواد مخدر.<BR>۲- (اِمص.) سرخوشی و نشأه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ وَ یا وِ) [ ع. نشوه ] ۱- (مص ل.) سرخوش شدن و نشأه یافتن به وسیله استعمال مواد مخدر. ۲- (اِمص.) سرخوشی و نشأه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشوه . [ ن َش ْ وِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان ساوه در ٣٣ هزارگزی ساوه در جلگه ٔ سردسیری واقع است و ٢٦٤ تن سکنه دارد، آبش از قنات، محصولش غلات و سیب زمینی و بنشن و میوه ها، شغل اهالی زراعت و گله داری و جاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).