نشظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نشظ. [ ن َ ] (ع مص ) شتاب ربودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). به شتاب ربودن .(ناظم الاطباء) (از محیطالمحیط). رجوع به نشط شود.