نشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نشتن . [ ن ِ ت َ ] (مص ) گیلکی : نیشتن، در اراک (سلطان آباد): نشتن به معنی نشستن . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). مخفف نشستن . (برهان قاطع) (آنندراج ). ◄ ماندن . اقامت کردن . (از ناظم الاطباء). - نشتن چون خاک ؛ کنایه از نشستن با کمال حلم و آرام و همواری باشد و کنایه از خوار و زار و سرافکنده نشستن هم هست . (از برهان قاطع) (آنندراج )