نسیسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نسیسة. [ ن َ س َ ] (ع اِ) سخن چینی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). نمیمة. سعایت . (اقرب الموارد) (از المنجد).ج، نسائس . ◄ فتنه انگیزی بین مردم . ایکال بین الناس . (از اقرب الموارد). ◄ تری که بر سر هیزم گرد آید در سوختن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). نسیس . ◄ سرشت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). طبیعت . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ بقیه ٔ جان . (ناظم الاطباء). گویند: بلغ منه نسیسته ؛ یعنی قریب به مرگ رسید. (از منتهی الارب ). نسیس . رجوع به نسیس شود. ج، نسائس .