نسبت دادن

(~. دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) منسوب کردن، انتساب دادن.<br>

(~. دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) منسوب کردن، انتساب دادن.

نسبت دادن . [ ن ِ ب َ دَ ] (مص مرکب ) منسوب کردن . (یادداشت مؤلف ). بستن به . اسناد : کدو بود چاهی تهی از فروغ به او نسبت نور دادن دروغ . ملاطغرا. در میکده بی پاوسریهاست، سروپا نسبت به خود آنکس که دهد نقص تمام است . واله (از آنندراج ).

حمل کردن بر، اسناد دادن، منسوب کردن عطف کردن، ردیابی کردن ناشی دانستن، توجیه کردن

هاریفتن، پیونددادن، پیوند دادن، بربستن