نزلة

(نَ لَ یا لِ) [ ع. نزلة ] (اِ.) زکام، سرما - خوردگی شدید.<br>

(نَ لَ یا لِ) [ ع. نزله ] (اِ.) زکام، سرما - خوردگی شدید.

نزلة. [ ن ِ ل َ ] (ع اِ) نوع و هیأت فرودآمدن . (ناظم الاطباء).

نزلة. [ ن َ زِل َ ] (ع ص ) ارض نزلة؛ زمینی سخت . (مهذب الاسماء). زمین سخت و صاف که به اندک باران سیل از وی روان شود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ج، نَزِلات .

نزلة. [ ن َ ل َ ] (ع اِ) زکام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (صراح ). چیزی است شبیه به زکام . (از اقرب الموارد). رجوع به نزله شود. ◄ یک بار فرودآمدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). یک دفعه نزول . (ناظم الاطباء). المرة الواحدة من النزول . (اقرب الموارد). ◄ مرة. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بار. دفعه . قوله تعالی : لقد رآه نزلةً اخری ̍. (قرآن ١٣/٥٣)؛ أی مرة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) ارض نزلة؛ زمین نیکوزراعت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زمین نیکوزراعت شده . (ناظم الاطباء). زمین پاکیزه زراعت . زاکیةالزرع . (اقرب الموارد). ◄ (مص ) زکام شدن . (از اقرب الموارد). به زکام مبتلا شدن . (از المنجد). ◄ بالیدن و پاکیزه شدن و نمو کردن زراعت . (از اقرب الموارد). نَزَل . ◄ سخت شدن زمین چنانکه آب بر وی نه ایستد. (تاج المصادر بیهقی ). نَزَل .