نزاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نزاق . [ ن ِ ] (ع ص ) ناقه ٔ نزاق ؛ شترماده ٔ شتابرو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سریعة. تندرو. (از اقرب الموارد). ◄ ناقه ٔ صعب الانقیاد. (از المنجد). ناقه ٔ سریعه و گفته اند صعبةالانقیاد. (از اقرب الموارد). نَزِقَة. (المنجد). ◄ (مص ) دشنام دادن . (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). منازقة. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ نزدیک گردیدن به کسی . (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). رجوع به منازقة شود.