نزاعة

نزاعة. [ ن َ ع َ ] (ع مص ) آرزومند گردیدن به سوی اهل خود و مشتاق شدن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). نزاع . نزوع . رجوع به نزاع شود. ◄ (اِمص ) خصومة. (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء) (المنجد). خصومت در حقی : بینهم نزاعة؛ خصومة فی حق . (اقرب الموارد).

نزاعة. [ ن َزْ زا ع َ ] (ع ص ) تأنیث نَزّاع : نزاعة للشوی . (قرآن ١٦/٧٠). رجوع به نزاع شود.

نزاعة. [ ن ُ ع َ ] (ع اِ) آنچه به دست خود برکنی سپس بیفکنی . ما نزعته بیدک ثم القیته . (از المنجد).