نریوسنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نریوسنگ . [ ن ِ ی ُ س َ ] (اِخ ) فرزند دهاول . دستور معروف پارسیان مقیم هند است . وی در اواخر قرن دوازدهم م . در سنجان [ شهری که زرتشتیان پارسی از ایران بدانجا مهاجرت کردند ] می زیست و با تبحری که در زبانهای پهلوی و سانسکریت و اوستا داشت قسمت هائی از اوستا را به زبان سانسکریت ترجمه کرد .