نرگس مست

نرگس مست . [ ن َ گ ِ س ِ م َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از چشم معشوق . چشم خمارآلود : ز رشک نرگس مستش خروشان به بازار ارم ریحان فروشان . نظامی . گفتم ای جان شدم از نرگس مست تو خراب گفت در شهر کسی نیست ز دستم هشیار. عطار. غلام نرگس مست تو تاجدارانند خراب باده ٔ لعل تو هوشیارانند. حافظ.