نرگس شهلا

نرگس شهلا. [ ن َ گ ِ س ِ ش َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی از نرگس که به جای زردی در آن سیاهی می باشد. (غیاث اللغات از مدار). نرگسی است سفید مایل به سیاهی . (غیاث اللغات از چراغ هدایت ) : نرگس شهلا نبود هر بهار آنکه بروید به لب جویبار. ؟ (از جنگ زهرالریاض ). داد سیم و زر خود نرگس شهلا به قلم پیش چشم تو که غارتگر این بستان است . شفیع اثر (از آنندراج ). ◄ کنایه از چشم معشوق : بر سقف چرخ نرگسه داری هزار صف از بند آن دو نرگس شهلا چه خواستی . خاقانی .