نذرشکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نذرشکن . [ن َ ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) نذرشکننده . عهدشکن . پیمان شکن .که به نذر و عهد و پیمان خود وفا نکند و آن را بشکند. رجوع به نذر به معنی عهد و پیمان شود : با چنین غافلان نذرشکن جز چو پیغمبران نذیر مباش . سنائی .