نخیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخیف . [ ن َ ] (ع اِ) آواز گریه در بینی وخنده در آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آواز گریه در بینی و نیز آواز خنده در بینی . (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) نَخْف . (المنجد). رجوع به نَخْف شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخیف . [ ن َ ] (ع اِ) آواز گریه در بینی وخنده در آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آواز گریه در بینی و نیز آواز خنده در بینی . (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) نَخْف . (المنجد). رجوع به نَخْف شود.