نخکلون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخکلون . [ ن َ ک َ ] (ص ) مردم سخت رو و پوست کلفت و بی شرم . نخکله . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) نخکله . گردوی قوز : مغز معنی راست ناید از برون ور سر او بشکنی چون نخکلون . لطیفی (از فرهنگ شعوری ). رجوع به نخکله شود.