نخچیرگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخچیرگان . [ ن َ ] (اِخ ) نام نوائی است از موسیقی که باربد مصنف آن است . (از جهانگیری ). نام لحن آخر است از جمله ٔ سی لحن باربد، و آن را نخچیرگانی هم خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج ). نام لحن بیست وهفتم است از الحان باربد . (حاشیه ٔ برهان قاطع معین ). و نیز رجوع به مجله ٔ موسیقی سال ٢ شماره ٔ ٢ ص ٣ و ٤ شود : چو بر نخچیرگان تدبیر کردی بسی چون زهره را زنجیر کردی . نظامی . ◄ نام نوائی است از موسیقی . (از برهان قاطع)(آنندراج ).