نخجیروان

نخجیروان . [ ن َ جیرْ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) مرد شکاری . شکارانداز. (جهانگیری ) : در آن هفته نخجیروانی ز دشت بدان سو که جرماس بُد برگذشت . اسدی .

نخجیروان . [ ن َ جیرْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نیمور بخش حومه ٔ شهرستان محلات، در ١٥ هزارگزی مشرق محلات و ٥ هزارگزی شمال جاده ٔ شوسه ٔ دلیجان به خمین، بر ساحل رودخانه در دامنه ٔ معتدل هوائی واقع است و ٦٠٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ لعل بار و رود قم و محصولش غلات و پنبه و میوه ٔ صیفی و شغل اهالی زراعت و کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).