نخجوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخجوانی . [ ن َ ج َ ] (اِخ ) محمدعلی (ملا...)بن حاجی خداداد. از مشاهیر علمای امامیه و فقیه اصولی و محدث قرن اخیر و مرجع تقلید شیعیان قفقاز و نقاط دیگر بود و به سن ٦٦سالگی در ١٣٣٤ هَ . ق . به کربلا درگذشت . از تألیفات اوست : ١- اجتماع الامر و النهی ٢-الاجماع المنقول ٣- حاشیه ٔ رسائل شیخ مرتضی ٤- حاشیه ٔ مکاسب ٥- دعاء الحسینیة ٦- مقدمه ٔ واجب و غیره . (از ریحانةالادب ج ٤ ص ١٧٩ از احسن الودیعه ج ١ ص ٢٢٠).
نخجوانی . [ ن َ ج َ ] (اِخ ) احمدبن ابی بکربن محمد، ملقب به نجم الدین . رجوع به نجم الدین، احمد... شود.