نخاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نُ) [ ع. ] (اِ.) مادة نرم و سفیدرنگی که به صورت رشتهای درون ستون فقرات جای دارد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نُ) [ ع. ] (اِ.) ماده نرم و سفیدرنگی که به صورت رشتهای درون ستون فقرات جای دارد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخاع . [ ن َ / ن ِ / ن ُ ] (ع اِ) مغز مهره ٔ پشت . حرام مغز. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مغز میان مهره ٔ پشت . مغز حرام . (فرهنگ نظام ). و آن رشته مانندی است سپید میان مهره ها که از دماغ فرودآید و شعبه ایش در اندام رَوَد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). پشت مغز. حرام مغز. حرامه مغز. مغزی که در میان ستون فقرات جای دارد. نخط. مغزپشت مهره . نخاع شوکی . (یادداشت مؤلف ). ج، نُخُع. - نخاع مستطیل . رجوع به بصل نخاعی شود.