نحوست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نُ سَ) [ ع. نحوسة ] (اِمص.)نامبارکی، شومی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نُ سَ) [ ع. نحوسه ] (اِمص.)نامبارکی، شومی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نحوست . [ ن ُ س َ ] (ع مص ) نامبارک و شوم بودن چیزی یا کسی . (فرهنگ نظام ). نحوسة. ◄ (اِمص ) بداختری . نافرجامی . شآمت . بدبختی . نامبارکی . (ناظم الاطباء). ادبار. شومی . نحسی . نحوسة : باد عمرت بی زوال و باد عزت بیکران باد سعدت بی نحوست باد شهدت بی شرنگ . منوچهری . رجوع به نحوسة شود.