نحاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نحاط. [ ن ُ] (ع اِ) تردد گریه در سینه بی آشکارگی آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
نحاط. [ ن َح ْ حا ] (ع ص ) بزرگ منش و متکبر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). متکبری که زفیر برآرد از غضب . (از اقرب الموارد). رجوع به نحیط شود.