نجاسات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجاسات . [ ن َ / ن ِ ] (از ع، اِ) ج ِ نجاست . رجوع به نجاست شود. ◄ (اصطلاح فقه ) آنچه اگر لباس یا بدن بدان آلوده بود، نماز کردن نشاید. نجاسات عبارتند از: ١ و ٢- بول و غایط از حیوان حرام گوشت و دارای نفس سایله ٣ و ٤ و ٥- مرده وخون و منی از حیوان حرام گوشت و دارای نفس سایله ٦- سگ بری ٧- خوک بری ٨- کافر ٩- مسکری که نوعاً مایع است ١٠- آب جو. لباس و بدن نمازگزار باید بدین نجاسات آلوده نباشد. ◄ در تداول عوام، نجسی، کنایه از خمر و مشروبات الکلی است . رجوع به نجسی شود.