نجاریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجاریه . [ ن َج ْ جا ری ی َ ] (اِخ ) یکی از شش فرقه ٔ مجبره . (بیان الادیان ). نام فرقه ای بزرگ از فرق اسلامیه است . اینان اصحاب محمدبن حسین نجارند و در خلق افعال با اهل سنت موافقند و گویند استطاعت با فعل توأم است و بنده فعلش کسبی است، در صفات وجودیه و همچنین حدوث کلام اﷲ و نفی رؤیت با معتزله موافقت دارند و آنان سه فرقه اند:برغوثیه و زعفرانیه و مستدرکه . (از شرح مواقف ) (از تعریفات ). و این سه فرقه در اصول با هم چندان اختلافی ندارند. (از ملل و نحل شهرستانی ). و نیز رجوع به تاریخ مذاهب اسلام ص ٢١٤ و الفرق بین الفرق ص ١٩٧ شود.