نجاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجاتی . [ ن ِ ] (اِخ )اسماعیل (ملا...)، فرزند ملا ابراهیم استرآبادی، متخلص به نجاتی . از شاعران قرن دهم هجری است . او راست : آمد بهار و هر طرفی صوت بلبلی است ساقی بیار می که عجب موسم گلی است . (از تحفه ٔ سامی ص ٨٢).