نثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نثی . [ ن َث ْی ْ ] (ع مص ) فاش کردن خبر را. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). شیوع دادن خبر را. (از اقرب الموارد). ◄ پراکندن چیزی را و آشکار کردن . (ناظم الاطباء).
نثی . [ ن َ ثی ی ] (ع اِ) آب که پراکنده کند آن را رسن دلو. (منتهی الارب ).