نثارافشان

نثارافشان . [ ن ِ اَ ] (نف مرکب ) که نثار می کند. که زر و سیم و جز آن بر سر یا پای کسی می افشاند. که شاباش کند. نثارافشاننده . نثارگر : شهریان بر درش نثارافشان گشته بام و درش نگارافشان . نظامی . انجم نثارافشان او اجری خوری از خوان او از ماهی بریان او نزل مهنا داشته . خاقانی .