نتیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نتیف . [ ن َ ] (اِخ ) لقب ابن عبداﷲ، فقیه اصولی اصفهانی . (از منتهی الارب ).
نتیف . [ ن َ ] (ع ص ) جمل نتیف ؛ شتر نر موی برچیده چندان که قطران مالند بر وی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). شتر نر موی ریخته یا موی برچیده جهت قطران مالیدن . (ناظم الاطباء).