نتکانده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نتکانده . [ ن َ ت َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) تکانده ناشده . مقابل تکانده . رجوع به تکانده شود. - درخت نتکانده ؛ درختی که هنوز میوه ٔ آن را با تکان دادن درخت از شاخه هایش جدا نکرده اند: درخت توت نتکانده، سیب نتکانده و جزآن .