نتن

(نَ تِ) [ ع. ] (ص.) گندیده، بدبو.<br>

(نَ تِ) [ ع. ] (ص.) گندیده، بدبو.

(نَ) [ ع. ] ۱- (اِ.) بوی ناخوش، رایحه کریه. ۲- (مص ل.) بدبو گشتن، گنده شدن. ۳- (اِمص.) بدبویی، گندیدگی.

نتن . [ ن َ ت ُ ] (ع ص ) نَتِن . بدبوی . (از معجم متن اللغة). رجوع به نَتِن شود.

نتن . [ ن َ ت َ ] (ع اِ) بوی بد. بوی ناخوش . گند. (یادداشت مؤلف ). ◄ (اِمص ) بدبوئی . گَندگی . (یادداشت مؤلف ). - نتن الانف ؛ گَنده دماغی . (یادداشت مؤلف ).

نتن . [ ن َ ت ِ ] (ع ص ) بدبوی . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة) (از المنجد). نَتُن . (از معجم متن اللغة). نَتین . (از اقرب الموارد) . مِنْتِن . مُنْتُن . (از معجم متن اللغة): شی ٔ نتن ؛ چیز بدبوی . (ناظم الاطبا). تأنیث آن نَتْنی ̍ است . (از المنجد).