نبیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ) [ ع. ] (ص.) دانا و آگاه. ج. نبهاء.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ) [ ع. ] (ص.) دانا و آگاه. ج. نبهاء.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نبیة. [ ن َ بی ی َ ] (ع ص ) تأنیث ِ نبی . (از اقرب الموارد). پیغامبری که زن باشد. (از ناظم الاطباء). ◄ (اِ) سفره ٔ برگ خرما. (از منتهی الارب ). سفرة من خوص . (اقرب الموارد). سفره ٔ مدور از برگ خرما، و عامه [ عرب ] بدان منخلة یا سفره گویند. (از معجم متن اللغة).
نبیه . [ ن َ ] (ع ص ) نام آور. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مشهور. (فرهنگ نظام ). مشتهر. نابه . نَبَه ْ. (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة). ناموار. (زمخشری ). بانام . نامی . نامور. مقابل خامل . ◄ گرامی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ذوالنباهة. (اقرب الموارد). شریف . نابه . نبه . (از اقرب الموارد) (ازمعجم متن اللغة). شریف . (فرهنگ نظام ). بزرگوار. (زمخشری ). ◄ آگاه . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).کیس . (فرهنگ خطی ). بیدار. هشیار. فقیه : هر یکی از درد غیری غافلند جز کسانی که نبیه و عاقلند. مولوی . بهر این فرمود آن شاه نبیه مصطفی که الولد سِرﱡ ابیه . مولوی . ◄ آگاهی دهنده . (آنندراج ) (غیاث اللغات از لطایف ). ج، نُبَهاء.
مترادف و متضاد واژهدان
آگاه، بزرگوار زیرک، هوشیار مشهور، معروف
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی