نباح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نباح . [ ن ُب ْ با ] (ع ص ) هدهد بسیاربانگ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
نباح . [ ن ُ / ن ِ ] (ع مص ) بانگ کردن سگ . (از منتهی الارب ) (دهار) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغة) (تاج المصادر بیهقی ). نبح . نبیخ . (منتهی الارب ). تنباح . نبوح . (المنجد). ◄ بانگ کردن آهو و تیس و مار. (از منتهی الارب ). اصل نباح خاص صدای سگ است و بعداً برای غیر آن نیز استعمال شده است .(از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة). ◄ هجا گفتن شاعر. (از المنجد). رجوع به نُباح شود.
نباح . [ ن َب ْ با ] (ع ص ) سخت آواز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شدیدالصوت .(اقرب الموارد). مرد شدیدالصوت . (معجم متن اللغة). ◄ ضخیم الصوت . نَبّاجی . (معجم متن اللغة). ◄ سگ بسیاربانگ . الکلب الکثیرالصیاح . (معجم متن اللغة). شدیدالنباح . (المنجد). بانگ کننده . (مهذب الاسماء). عوعوکننده . ◄ هدهد بسیاربانگ .(از معجم متن اللغة). ◄ (اِ) جمع نَبّاحةاست بمعنی شبه ٔ سپید خرد مکی که از آن گردن بند سازند. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به نباحة شود.