ناگوارا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناگوارا. [ گ ُ ] (نف مرکب ) ناگوارنده . ناگوار. عسیرالهضم . ◄ ناخوشگوار. که خوشایند ذائقه نیست . نامطبوع . ◄ غیرقابل تحمل . ناخوشایند. که تحمل آن گران و دشخوار است . نادلپسند. مقابل گوارا. رجوع به گوارا شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
ناسالم، ناسازگار، غیر آشامیدنی، آلوده، غیربهداشتی بیات، شبمانده، راکد، خفه [هوا] بدبو