ناگفتن

ناگفتن . [ گ ُ ت َ ] (مص منفی ) نگفتن . مقابل گفتن : سخن آنگه کند حکیم آغاز یا سرانگشت سوی لقمه دراز که ز ناگفتنش خلل زاید یا ز ناخوردنش بجان آید. سعدی . چه گویم که ناگفتنم خوشتر است زبان در دهان پاسبان سر است . ؟ رجوع به گفتن شود.