ناگزاینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناگزاینده . [ گ َ ی َدَ / دِ ] (نف مرکب ) نگزاینده . که گزاینده و گزنده نیست . آنکه نگزد و آزار نرساند. بی آزار : چه خوش داستانی زد آن هوشمند که بر ناگزاینده ناید گزند. نظامی . ◄ آنکه تعذیب می کند بدون گزند و ضرر. (ناظم الاطباء).