ناکاویدنی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ناکاویدنی . [ دَ ] (ص لیاقت ) که قابل کاویدن نباشد. که آن را نتوان کاویدن . غیرقابل کاویدن . مقابل کاویدنی . رجوع به کاویدنی شود.